گفتی تو هم به مجلس اغیار می روی اغیار ، خود ، منم ، تو پی یار می روی بی خار نیست گر چه گلی در جهان ولی حیف از تو گل که خود عقب خار می روی احرام بسته ای و حرامت نمی کنم دل داری و به کعبه ی دلدار می روی باری خیال خود به پرستاریم گذار ای ناطبیب کز سر

آدمک آخر دنیاست ،بخند
آدمک مرگ همین جاست،بخند
آن خدایی که بزرگش خواندی
به خدا مثل تو تنهاست ، بخند
دستخطی که تو را عاشق کرد
شوخی کاغذی ماست ، بخند
فکر کن درد تو ارزشمند است
فکر کن گریه چه زیباست،بخند
صبح فردا به شبت نیست ، که نیست
تازه انگار که فرداست،بخند
راستی آنچه که یادت دادیم
پر زدن نیست،که درجاست ،بخند
آدمک نغمه ی آغاز بخوان
به خدا آخر دنیاست، بخند

آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم هستندشگفتانگیزترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوهاند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک میکنیم. باز میشناسیم. میفهمیم که آنان چه بودند. چه میگفتند و چه میخواستند. ما همیشه عاشق